بهانه بود در آغاز
دست آویزی برای زیستن ٬از آن گونه که بودن را مجاب می کند و هستی را با تمام نبود هایش
شایسته ی "زندگی"
از آن دست که غم هایت را می شناسد ٬ که احساست را در می یابد و امیدت میدهد.
و خیال نامیدیمش.
این ترانه با سروده ی نیکویی از همدل صمیمی " حسام بهرامی " و نغمه ای از همیشه دوستم
" پژمان اختیاری " که من زمزمه اش کردم را تقدیم می کنیم به همه ی آنان که :
دوستشان داریم.
" سروش دادیار "
ترانه ی خیال را از اینجا دریافت کنید
***