چو آفتاب در آی از درم شراب بنوش 
شراب شبنم جان را چو آفتاب بنوش

***
چراغ میکده دیوان حافظ است بیا
 شبی به خلوت رندان و شعر ناب بنوش

***
زمانه جام گلاب ترا گل آب کند
بیا شراب بیامیز و با گلاب بنوش

***
چو گل به چشمه خورشید رو کن ای دریا
نه تلخ کاسه وارونه حباب بنوش

***
به گریه گفتمش از بوسه ای دریغ مدار
به خنده گفت که این باده را به خواب بنوش

*******